Mundo ficciónIniciar sesiónBarcelona os recebeu com céu claro e um vento leve que cheirava a mar e pedra antiga. Era primavera, e as ruas do Bairro Gótico pareciam suspensas no tempo.
Pedro desceu do táxi com Miguel no colo, olhando para a fachada da velha casa que resistia ao tempo como ele resistira à dor. Isabella saiu atrás, os olhos absorvendo tudo — os paralelepípedos irregulares, as janel







