Rosana se assustou, mas ainda assim estendeu os braços e envolveu o pescoço de Manuel. Ela se levantou na ponta dos pés, querendo estar ainda mais perto dele.
O beijo de Manuel foi suave, como se ele tivesse medo demachucar Rosana, feri-la de alguma forma.
Com o tempo, no entanto, Manuel aprofundou o beijo, como se quisesse engolir Rosana e levá-la para dentro de seu corpo, para que, assim, eles nunca mais se separassem.
Foi somente quando Rosana emitiu um som de tristeza e dor que Manuel finalm