Mundo ficciónIniciar sesiónO sol da primavera filtrava-se por entre os galhos das cerejeiras, tingindo o jardim com tons suaves de rosa e dourado. Pétalas caíam como neve silenciosa, pousando nos ombros, nas pedras, no gramado verde ao redor do lago.
Ana estava sentada sobre uma esteira de piquenique, com um vestido leve e os pés descalços. A brisa tocava os cachos soltos que emolduravam seu rosto sereno, enquanto ela embalava nos braços um bebê de olhos fechados e expressão tranquila.Era sua filha.






