O quarto que Miralen reservou para Althea era frio e austero. A coruja sinistra continuava vigiando-a de seu poleiro, e a corrente dourada no pulso de Althea brilhava, lembrando-a de que estava longe de ser livre.
Determinada, Althea sabia que Miralen jamais deixaria a Pedra de Nythar ao seu alcance, mas precisava tentar algo. Seus olhos recaíram sobre a ave, que a observava incansavelmente. Miralen poderia estar ocupada, mas aquele animal certamente sinalizaria qualquer deslize.
Ela respirou f