Mundo ficciónIniciar sesiónOlivia Harrys
Lúcia adormeceu deitada de lado, exausta, a respiração ainda instável, mas finalmente ritmada. O monitor seguia piscando no compasso, que eu sabia que ia me assombrar por dias. Ajustei o lençol sobre os ombros dela, passei a mão de leve para ajeitar uma mecha de cabelo grudada na testa e só saí do quarto quando tive certeza de que o sono a havia levado de vez.
No corredor, encontrei Nate encostado na parede, o







