Capítulo 844
Basílio, envergonhado, murmurou seu nome:

— Meu nome é Basílio.

Lúcia sorriu radiante, aquele sorriso que parecia iluminar o mundo, e deu dois tapinhas nas roupas sujas dele:

— Certo, Basílio. Vou lembrar do seu nome. A partir de agora, somos amigos, ok?

Mas, na verdade, assim que virou as costas, Lúcia o esqueceu completamente.

Basílio, por outro lado, nunca conseguiu esquecer aquele dia. Incontáveis vezes quis agradecer a Lúcia. Se não fosse por ela, ele jamais teria conseguido estudar em paz
Sigue leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la APP
Explora y lee buenas novelas sin costo
Miles de novelas gratis en BueNovela. ¡Descarga y lee en cualquier momento!
Lee libros gratis en la app
Escanea el código para leer en la APP