Cap.135

Cap.135

O apelido que me chama.

O cheiro de antisséptico foi a primeira coisa que Katleia registrou ao emergir da escuridão.

Frio. O cheiro frio e cortante de hospital, de álcool e gaze e morte adiada.

O segundo foi a dor, uma dor surda, latejante, que parecia vir de todos os lugares ao mesmo tempo, mas que não pertencia a nenhum ferimento físico. Era a dor de ter sido arrancada de dentro para fora. Era a dor de lembrar.

Aquelas memorias estavam ali a consumindo como se fossem a atormentar.

Seu
Sigue leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la APP
Explora y lee buenas novelas sin costo
Miles de novelas gratis en BueNovela. ¡Descarga y lee en cualquier momento!
Lee libros gratis en la app
Escanea el código para leer en la APP