CAPÍTULO 37

Chorei.

Chorei feio.

Pensei no jeito que ela sorria quando me via entrar no apartamento.

No jeito que eu acelerava o passo só pra chegar logo.

No som da risada dela ecoando em um lugar que agora… nunca mais teria isso.

Como ela acha que eu vou entrar lá de novo?

Abrir aquela porta sabendo que ela nunca mais vai estar ali?

Será que ela se arrepende?

Será que pensa que foi um erro me amar?

Minha cabeça girava.

Eu fui o seu primeiro, ela se entregou pra mim… aquela lembrança
Sigue leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la APP
Explora y lee buenas novelas sin costo
Miles de novelas gratis en BueNovela. ¡Descarga y lee en cualquier momento!
Lee libros gratis en la app
Escanea el código para leer en la APP