****************************************
***************LOREY****************
—Bueno —susurra mientras me limpia las lágrimas; y yo sonrío algo apenada.
—Perdón. Pensarás que soy una niña.
—A mí me encanta cómo eres.
—Soy una niña llorona.
—Pues me encanta la niña llorona de treinta y dos años que tengo conmigo.
—Leo... —pronuncio su nombre, muy divertida—. Gracias por lo de treinta y dos.
—Eres muy joven y hermosa, Lorey.
—¿Te parece? ¿Te gusta cómo soy?
—Me encanta cómo eres y estoy seguro de