Mundo ficciónIniciar sesiónToda vez que eu olhava para a minha pequena mala, ainda encostada no mesmo lugar que Vitor deixara, eu senti vontade de rir. Tinha sido ingênua ao achar que eu usaria qualquer coisa além do que uma das camisas de Vitor, o final de semana inteiro. E para ser bem honesta... em grande parte do tempo nem isso eu usava.
Mas apesar de estar aproveitando qualquer mínima desculpa que tínhamos para acabar nos tocando e escalando as carícias, não era s&oa







