"Ayos din 'yan. Sa Taronia ka na lang mag- settle down," nakangiting sabi ng guro ni Irene.Ngumiti din si Irene."Pagbalik ko, ipapadala ko sa iyo ang lahat ng sagot sa pagsusulit. Maaari mong husgahan ang mga ito para sa iyong sarili," sabi ng guro ni Irene. Mas maganda kung makapasok ka sa Turlington University!""Irene, nakapasok ka ba sa Turlington University?" tanong ng isang curious na estudyante, na narinig ang usapan ni Irene at ng kanyang guro.Umiling si Irene. "Hindi pa lumabas ang resulta. Hindi ko rin alam.""Medyo maganda ang mock exam results ni Irene." Pinuri siya ng guro ni Irene."Miss, ang kunwaring pagsusulit ay mas madali kaysa sa pagsusulit sa pagkakataong ito. Medyo marami akong hindi alam na tanong sa math," sabi ng isa pang estudyante. "Irene, nagawa mo ba lahat ng tanong sa math?"Umiling si Irene. "Ginawa ko, ngunit maaaring hindi sila tama.""Irene, ang galing mo. Tumigil ka pa sa pag-aaral..." " Hindi huminto sa pag -aaral si Irene. Siya ay hom

Hindi alam ni Robert ang sasabihin dahil tama ang kanyang kapatid."Layla, walang pagmamadali. Dahan- dahan lang," sabi ni Elliot. " Gumagana ang kapalaran sa mga kakaibang paraan. Hindi mo makikita ang gusto mo kung hahanapin mo. Makilahok sa higit pang mga kaganapan, at kung sino ang nakakaalam, baka may mahanap ka na nakalaan sa buhay mo.""Dad, akala ko ayaw mo akong umuwi ng gabi. Kailangang magtrabaho ang lahat sa araw, at karamihan sa mga sosyal na kaganapan ay nagaganap sa gabi..." tumawa si Layla.Pati si Avery, hindi napigilang mapangiti. "Ang iyong ama ay naninirahan sa kanyang sariling bula. Hindi niya kailangang maglagay ng maraming pagsisikap upang makakuha ng kanyang sarili ng isang asawa, kaya sa tingin niya ay ganoon kadali para sa lahat.""Masasabi ko nga," sabi ni Layla. "Pwede ba akong umuwi bago mag alas nuwebe simula ngayon?""Basta isama mo ang bodyguard mo, oo," sabi ni Avery bago nagkaroon ng pagkakataon si Elliot na magsabi ng kahit ano."Lalabas ako mam

Alas otso na ng umaga, dumating si Irene sa Hightide Church.Hindi niya gaanong naaalala ang tungkol sa simbahan dahil bata pa siya nang umalis siya sa simbahan. Naalala lang niya ang ilang detalye tungkol sa dorm na tinitirhan niya. Gayunpaman, may naramdaman siya para sa simbahan.Siya ay hindi kailanman nagkaroon ng tahanan, ngunit ang simbahan ay parang ang pinakamalapit na bagay na kailangan niya sa bahay.Pagdating niya ay kakabukas lang ng simbahan, at nilapitan niya ang isang staff na naka- duty. "Nandito ba si ate Arya?"Nagulat saglit ang staff bago tumango. "May appointment ka ba?"Umiling si Irene. "Hindi. May dormitoryo sa likod ng simbahan na maraming bata, at doon ako nakatira noong maliit pa ako."" Ano ang iyong pangalan? Pangalan mo noong nakatira ka dito.""Irene.""Sure. Sandali lang." Tumalikod ang mga tauhan at nagmamadaling pumunta sa likod- bahay.Balak ni Irene na maghintay doon, ngunit hindi niya maiwasang sundan ang kausap na ngayon ay patungo na sa

Sina Shea at Rose ay may parehong inosenteng tingin sa kanilang mga mata at madarama ng kahit sino kung gaano sila kahanga- hanga sa paraan ng kanilang pagsasalita." Irene, sabihin mo lang oo! Pinag- uusapan ka ni Rose! Palagi mo siyang matalik na kaibigan," nakangiting sabi ni Shea. " Madalas niyang kasama si Kiara, kaya wala siyang ibang malalapit na kaibigan."Nilingon ni Irene ang babaeng katabi ni Shea na mas payat at pandak.Tumingin si Kiara kay Irene ng masama, walang lakas ng loob na magsalita."Irene, ito ang nakababatang kapatid ko, si Kiara." Nang makitang hindi umimik si Irene, hinila ni Rose si Kiara papunta sa kanya at nagpakilala.Tumango si Irene." Naayos na. Tatawagan ko si Wesley at sasabihin kong maghanda ng kwarto." Ngumiti si Shea bago umalis para tumawag sa telepono.Huli na para magprotesta si Irene, at nagtanong siya, "Sino si Wesley?""Iyan ang aming ama," sabi ni Rose. "Ibinaba ako ni Tita Avery sa burol at sila ang mga taong umampon sa akin. Tinatr

Pagkatapos kumain ay dinala ni Rose si Irene sa kanyang kwarto. "Irene, ang dami kong gustong sabihin sayo. Sabay tayong matulog ngayong gabi"! sabi niya.Matapos ang ilang sandali ng pag-aalinlangan, tumango si Irene. "Oo naman!"Masasabi niyang kaibigan nga siya ni Rose, at naalala nito noong mga bata pa sila.Nang makaalis ang mga bata, tinungo ni Wesley ang kanyang silid-aralan at sinundan siya ni Shea nang may pagtataka."Mahal anong ginagawa mo?""Naalala ko may camera tayo dito. Nasa study ba?"Napaisip si Shea at tumango. "Sa tingin ko nga. Bakit kailangan mo ang camera? Gusto mo bang kumuha ng ilang mga larawan? Maaaring gamitin mo na lang ang iyong telepono! Ang mga smartphone ngayon ay kasing-advance ng mga camera..."Ang mga propesyonal na photographer lamang ang gagamit ng mga camera, at sapat na ang mga smartphone pagdating sa pagbibigay-kasiyahan sa mga pangangailangan ng mga regular na tao."Ang mga propesyonal na camera ay nagbibigay ng mas mahusay na mga resul