Sa hardin sa mansyon ng mga Darby.

Nagpaaraw si Rebecca at umupo sa isang mahabang upuan.

Simula noong nabuntis siya, palagi siyang naglalakad sa hardin. Sinasabi ng mga tao sakanya na ang pagpapaaraw ay mabuti para sa bata.

“Ate.”

Ngumiti si Yumi at naglakad papunta kay Rebecca. Umupo siya sa tabi nito at sinabing, “Kumusta ang pakiramdam mo nitong mga nakaraan? Malapit ka na mangakan, hindi ka ba nahihirapan?”

Umiling si Rebecca, “Mabuti naman ang nararamdaman ko, Ate. Pero, palagi akong