เช้าวันจันทร์เวียนมาบรรจบอีกครา ฉันพาน้องภูมิออกไปเดินรับแดดยามเช้าเรียบร้อยแล้ว และตั้งใจว่าจะเข้าไปในเมืองหลวงเพื่อหาซื้อของใช้ที่จำเป็น พลันนึกขึ้นได้ว่าวันเกิดของตัวเองใกล้เข้ามาทุกที ซึ่งจะมาถึงหลังจากวันพ่อเพียงไม่กี่วันเท่านั้นเมื่อพูดถึงวันพ่อ จิตใจฉันก็พลันเศร้าหมองลง ปีนี้ก็คงเป็นอีกปีที่ฉันไม่มีฮีโร่ในดวงใจอยู่เคียงข้าง ความคิดนี้มันช่างบีบคั้นหัวใจและสร้างความเจ็บปวดที่ยากจะบรรเทาได้ แต่ฉันก็ต้องพยายามดึงสติกลับมาอยู่กับปัจจุบัน ละทิ้งอดีตไว้เบื้องหลัง เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องทนทุกข์ทรมานซ้ำแล้วซ้ำเล่าฉันนึกขึ้นได้ว่าต้องเอารูปถ่ายครบรอบ 1 เดือนของน้องภูมิไปอัด ฉันจะนำรูปบางส่วนใส่กรอบแล้วนำไปประดับไว้ในห้อง แล้วฉันก็จำได้ด้วยว่าดนิตาเคยเล่าให้ฟังว่าลีลาวดีได้เตรียมห้องไว้ให้น้องภูมิ แต่ภายในกลับว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย ความอยากรู้อยากเห็นเริ่มก่อตัวขึ้นในใจอีกครั้ง ว่าห้องนั้นคือห้องไหนกันแน่นะ บางทีในอนาคตฉันอาจจะได้มีโอกาสเข้าไปตกแต่งห้องนั้นก็ได้ เพราะน้องภูมิสมควรจะมีห้องที่ดูสดใสน่ารักสมวัยของแก เอาไว้ถ้าเห็นโอฬารอารมณ์ดีเมื่อไหร่ ซึ่งก็คงจะยากเอาการแหละ ฉันค่อยลองเกริ่
Ler mais