Napatalon si Aino sa gulat.Si Sabrina at Sebastian ay sabay namang napatingin sa katabing ward ng ospital.Hindi nabanggit ng doktor kahapon na si Nigel ay gigising na pala ngayong umaga.Pareho silang napababa sa kama at pumunta sa katabing kwarto. Bawat isa sa kanila ay hawak ang kamay ni Aino. Nung oras na dumating sila, nakita nila si Nigel na nakahiga sa kama at umiiyak na parang isang bata.Si Nigel ay hindi talaga nagulat na makita si Sebastian at Sabrina na papunta sa kanya.Tumingin siya kay Sebastian nang may luhang tumutulo sa mga mata niya, "Sebastian, Ako... Namatay ba ako nang ganito lang? Hindi... hindi ako tulad mo, hindi pa ako kasal. Gusto ko pang magpakasal sa isang tapat at totoong asawa tulad ni Sabrina, Wala...wala pa nga akong anak. Kayong tatlo ay pwedeng magsama magpakailanman, pero paano naman ako? Hindi ko kaya! Hikbi, hikbi, hikbi... Hindi ko pa nasusulit ang buhay ko. Ayaw ko pang mamatay!"Si Sebastian ay biglang tumawa nang malamig, "Kung may gusto

Tumango si Sebastian sa direksyon ni Holden at sinabi nang walang emosyon, "Mabuti naman at nandito ka para manguna. Hindi rin kasi ako ganun kapamilyar sa Payne Manor tulad mo."Sabi ni Holden, "Dito po ang daan!"Natigilan si Sabrina. Siya ay natuwa. Paano nakakaya ni Holden na manatiling kalmado sa ganitong pagkakataon?Hindi gumalaw si Sabrina. Hindi rin gumalaw si Aino.Tumalikod si Holden at malungkot na tumingin sa mag-ina, tapos ngumiti siya, "Bakit? Kayong dalawa ay hindi naman takot na pumunta dito kahapon. Ngayon na ang asawa mo ay nandito na sa manor ko, ito na ba ang simula ng pagkatakot mo sa akin?"Kinagat ni Sabrina ang labi niya at meron sana siyang sasabihin, pero ang munting bata na nakahawak sa kamay niya, ay pinigilan siya."Uncle Holden," Tinawag siya ni Aino.Si Sabrina ay tahimik.Si Sebastian ay tahimik din.Pero, ang pinaka nagulat sa kanila ay si Holden. Ang ekspresyon sa mukha niya at nagpalit mula sa pagkagulat at naging pasasalamat. Tumingin siya

"Hahaha! Ikaw pangit na nilalang ka! Pumunta ka na naman para gumawa ng gulo." Nung sandaling yun, si Aino, na nakahiga sa mga braso ng nanay niya, ay humagalpak ang tawa.Ang taong biglang pumasok ay walang iba kundi si Selene Lynn.Ang mga puting benda ay nakabalot pa rin sa ulo niya, at nagmukha siya talagang isang payaso. Bukod dito, siya ay sobrang payat, at walang bahid ng kulay o buhay sa mga pisngi niya.Totoo nga ang mga salita ni Aino. Mukha siyang pinaghalong multo at payaso.Pero, walang pakialam si Selene kahit tawagin pa siya ni Aino bilang payaso o multo nung oras na yun. Ang gusto niya lang talaga ay makasigurado na hindi siya papatayin ni Sebastian at ipapadala pa siya nang ligtas pauwi ng South City.Ang lolo niya ay tumawag kanina at kinumpirma ito. Si Selene ay natuwa. Hindi niya pinansin ang mga pang-aasar ni Aino at tumingin lang kay Sebastian nang may mukhang puno ng masayang pagkatuwa.Tinaas ni Sebastian ang ulo niya at siya ay tiningnan nito, tapos ay

Si Sebastian, na minsan lang magsalita ay humugot ng malalim na hininga. Sa wakas ay sinabi niya, "Ang parte ng lupa na ito ay pagmamay-ari ng pamilya ng aking ina. Kino-kontrol na nila ang lugar na ito ng ilang dekada. Kahit na hindi ganoon kaayos ang pagkakagawa nito, ang mga tao sa pamilyang Ford ay nagkakaisa at matiwasay na nanirahan dito. Kalaunan, ang pamilyang Ford ay sinira ang kapayapaan na kinakatuwa ng mga taga-isla at pinatay ang pamilya ng aking ina. Kinimkim niya ang galit sa kanyang puso hanggang sa mamatay siya.""Kahit na dala ko ang pangalang Ford, kalahati ng dugo ko ay galing sa pamilyang Summer at dumadaloy sa aking ugat. Pumunta ako rito para tingnan ang aking hinahanap. Paano ako magsisimula ng gulo sa lupaing ito at maging dahilan ng hinagpis at paghihirap sa mga residente?"Hindi mapigilang yakapin ni Sabrina ang kanyang asawa nang napakinggan niya ang mga sinabi nito, "Mahal ko..."Pinagpatuloy niya, "Dahil isa akong binata na tumira at pinatapon sa ibang

Habang ang tatlo ay tulala pa rin, ang naiinip na boses ay umalingawngaw sa itaas ng kanilang mga ulo. "Sebastian! Ang tiwala ay isa talagang misteryosong bagay, kahit na hindi ko alam na nakuha mo na ang ganap na kontrol sa buong isla, pero simula 'nong araw na pumasok ako sa ari-arian ng mga Payne, gumawa ako ng iba pang plano para sa sarili ko. Ako lang ang tanging nakakaalam ng sikretong daan na gagabay sa'yo paounta sa lagusan sa ilalim ng tubig. Ito lang ang daan para makatakas na aking inihanda para sa sarili! Hindi ko tatanggapin ang pagkatalo!""Hinding-hindi!"Ang boses ay palayo nang palayo hanggang sa mawala na talaga ito. Agad na inutusan ni Sebastian ang kanyang mga tauhan para ipa-imbestiga ang sikretong daanan. Sa maikling sandali, nakita ng mga sundalo ang lagusan sa daan at binuksan ito. Gayunpaman, napagtanto nila na may takip ito sa kabilang dulo pagkatapos ng maikling distansya papunta sa lagusan. Higit sa sampung mga sundalo ang nag-ulat kay Sebastian na n