Wala bang magandang kasabihan sa industriya ng fashion? Ang mga mamahaling damit ay hindi naman babagay agad sayo. Dapat ay magsuot ka ng tamang damit at dapat bumagay yun sayo. Kapag hindi bagay sayo ang damit, kahit na gaano pa kamahal yan, hindi pa rin magmumukhang maganda.Nung oras na yun, bumalik na rin si Selene sa sarili niya galing sa pagiging tulala. "Anong nangyayari dito? Bakit naman naging ganito? Bakit?"Nababaliw na talaga siya. Nababaliw na talaga siya, d'yos ko po!Agad namang hinawakan ni Selene ang buhok niya. "Grandpa, tingnan mo sila, Grandpa!"Si Mindy, na dala dala ang laylayan ng damit niya na parang aso ay natigilan din bigla. Si Mindy at Selene ay nakatingin sa direksyon ng mga upuan sa kabisera kung saan nagdidiskusyon nang pabulong sila Old Master Ford, Sean at ang asawa niya, at si Old Master Shaw.Silang apat ay nagdidiskusyon kung paano nila haharapin si Sabrina kapag pumunta siya ngayon, at ang diskusyon nila ay kakatapos lang."Ganito ang gagawin

Ngayon lang siya lumaban kaya nagulat ang lahat sa pinakita niya, maging si Old Master Shaw ay nangingig habang nagsasalita, “I…i…i..ka..aaw…matapang ka lang naman dahil alam mong may magtatanggol sayo! Demonyo ka! Isa kang oportunista na walang ibang gustong gawin kundi ang mag makisawsaw sa mayayaman kahit alam mo sa sarili mong wala ka naman talagang karapatan. Sino ka ba kung hindi dahil kay Sebastian…”“Tama na!” Mangiyak-ngiyak na sigaw ni Sabrina. Sinubukan niyang magmukhang matapang pero nang marinig niya ang mga salitang demonyo at oportunista mula kay Master Shaw, hindi niya na napigilang maiyak sa sobrang sakit. Bakit? Wala na ba talagang ibubuti ang mundo para sakanya? Namatayan na nga siya ng mga magulang at mga malalapit na kamag-anak tapos ganito pa siya itatrato ng mga tao?Bakas sa boses ang galit, nagpatuloy si Sabrina, “Old Master Shaw, wala na akong magagawa kung ganyan ang tingin mo sa akin pero hindi ako papayag na habang buhay mo akong aapakan. Gusto kong ipaa

“Ni isang beses, wala akong maalalang pagkakataon na ginalaw ng asawa ko si Selene dahil ultimo daliri niya na nga lang ay wala pa rin siyang intensyong idampi sakanya kaya gusto kong itanong sainyo kung saan nanggagaling yang ilusyon niyo na ang asawa ko ang tatay ng pinagbubuntis niya? Isa pa…kung prinsipyo lang din ang paguusapan, hindi kaya mas tamang hanapin niyo yun sa apo niyo? Dahil sa mga binitawang salita ni Selene, sobrang namula ang mukha ni Old Master Shaw dahil sa magkahalong galit at hiya. “Sabrina, wag ka ngang gumawa ng issue jan!” Galit na galit na sabatg ni Jade. “Wala kang kwentang babae!”Tinignan ni Sabrina si Jade at walang emosyong sumagot, “Jade, hindi mo ba naisip na parang kaduda-duda yung iniwang sulat ng nanay ko dahil di umano sumama siya kay Lincoln? O di naman kaya may nalalaman kang hindi namin alam kaya hindi mo…”Nang sabihin ni Sabrina ang tungkol sa pag alis ng nanay niya noon, galit na galit na tumingin si Jade kay Lincoln at nanggigil na si

"Ngayon ay minarkahan ang araw na ibabalik ko ang aking pamilya sa dating tirahan at ipinakilala ko sila sa mga kamag- anak at kaibigan. Napakasaya rin ng araw na masangkot ako sa ganitong uri ng kaguluhan. Bukod dito, may isang bagay na kailangan kong linawin upang maiwasang magdulot karagdagang pagkalito kay Ms. Lynn. Hindi naman mahalaga sa akin kung di ako naintindihan ni Ms. Lynn, pero alam ng lahat na isa akong duminado ng asawa, kaya natural na ayaw kong hindi maintindihan ng asawa ko ang sitwasyon.""Pfft!" Sa pagkakataong ito, si Yvonne naman ang hindi napigilang tumawa. Hindi na natakot si Yvonne kay Sebastian gaya ng dati, at nagsimula na siyang masanay sa lalaki pagkatapos na makasama si Sabrina ng maraming oras. Si Ruth, na magkaakbay na nakatayo kay Ryan sa hindi kalayuan sa kanya, ay tumawa rin. "Hindi mo pa nakikita ang ganoong katatawanan at mapagmalasakit na bahagi ng aking Tiyo Sebastian, hindi ba?" tanong ni Ryan. "Mm-hm." Tumango si Ruth. Tila may naalala

Hindi pa siya nakakaramdam ng higit na espesyal o higit na minamahal sa buong buhay niya, at nakaramdam siya ng pag-iinit na may bukol sa kanyang lalamunan. "Sebastian..." "Kasya ba sila?" tanong niya ulit. "Oo! Kasya sila, napakahusay!" Si Sabrina ay kumikinang na parang batang babae. Ipinagpatuloy niya ang pagsusuot ng isa. "Tumayo ka at gumawa ng ilang hakbang." Ginawa niya ang sinabi, at napagtanto na ang kailangan lang ay isang magandang pares ng takong para mahulog ang loob ng isang babae sa kanila. Naglakad- lakad siya nang may kumpiyansa na para bang siya ay isang modelo sa isang runway, ang kanyang puso ay kumikislap sa pananabik at kagalakan. Bigla siyang tumalikod na nakataas baba at nagtanong, "Mukha ba akong mas matangkad sa iyo sa mga ito?" "Mangarap ka!" ngumuso siya. Humagikgik si Sabrina. Iyon ang pinakakaakit- akit na ngiti na nakita ni Sebastian sa kanya, at kasabay nito, ang pinakahiyang naramdaman ng Pamilya Lynn at ng matandang Master Shaw. Naghuhuk