‘Ako ay… hindi talaga madalas umiyak, tama? Kailanman ay hindi pa ako umiiyak ng ganito kalala at katagal simula nung bata ako! Ang sama niya!’ Iniisip ni Sabrina pero hindi siya nagsalita.

Tumahimik siya at tumingin sa mga tao ng may proper manners. “I’m sorry kung kailangan niyo pang makita yun.”

Pagkatapos niya sabihin ito, nagbow siya sa mga executives. Siya ay sobrang well-mannered. Kahit na umiiyak siya, namaintain pa rin nito ang pagiging sensible niya. Mas lalo tuloy nilang nagustuhan