"Tama ka. Hindi mahalaga na walang dumalo sa kasal natin, basta't naroroon ang ina mo. Sa kanyang pagpapala, magiging masaya tayo magpakailanman. Iyon ay dahil ang taong nagnanais na magkaruon tayo ng kaligayahan magpakailanman ay ang iyong yumaong ina. Siya ang nagtulak sa ating dalawa. Siya rin ang aming saksi. Sebastian, hindi ito dahil wala tayong kasal. Mayroon tayong kasal, at iyon ay ang naganap noong mga panahon na iyon."

Tumango si Sebastian. "Oo. Pareho tayo, magkakaroon lang tayo ng isang kasal sa buhay na ito. Ang ating pagsasama ay magtatagal magpakailanman at sa lahat ng kapanahunan!"

"Oo. Mahal kita, mahal." Lalong naging malambing ang boses ni Sabrina. Naging mas mapagmahal din ang puso ni Sebastian. Binuksan niya ang kama at inihiga ang babae sa ilalim niya.

"Ano ba...gusto mong gawin?" Wala talagang makapaniwala ang babae sa mga sumunod na hakbang ng lalaki. Hindi ba't may naghinto lamang sila ng sampung minuto? May lakas na ulit siya?

Naghalakhak si Sebastian nan