POV ni Mathilda

Nagising ako nang magsimulang umuga ang eroplano dahil sa matinding turbulence. Madilim at mabigat ang kalangitan sa labas, habang ang mga kidlat ay humahati sa makakapal na ulap. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko—kinamumuhian ko talaga ang ganitong klase ng panahon.

Sumulyap ako sa relo ko. Alas-dos ng hapon.

Mukhang matagal-tagal rin pala akong nakatulog.

Nang silipin ko sina Fredric at Paula, pareho silang tila natutulog—walang bulungan, walang galaw sa pagitan nila. Mahab