POV ni Mathilda

Halos isang oras matapos naming matanggap ang balita bago kami makarating ni Fredric sa ospital. Naipit kami sa matinding trapiko, at bawat minutong lumilipas ay lalo lamang nagpapalala ng kaba ko. Halos hindi ako mapakali, desperadong makakuha ng kahit anong balita tungkol sa kalagayan ng aking ama. Hindi na muling tumawag si Mrs. Rosa, at ang katahimikang iyon ang lalo pang nagpalala sa aking takot.

Tahimik akong nanalangin—hindi, nagsusumamo talaga—na huwag na sanang dagdagan