Nagtrabaho ng walang sawa araw-araw si Gerald, ngunit ang kanyang mga pagsisikap ay napatunayang walang bunga kahit na umabot na siya ng sampung araw. Naubos na niya ang bawat taktika na naiisip niya, ngunit ni kahit isang hint ng kinaroroonan ng sea liner ay matatagpuan.

"Nasaan ka talaga, Mila… Ako… tumanggi akong maniwala na iniwan mo ako nang ganoon lang!" sabi ni Gerald habang hinihila ang buhok niya sa desperasyon.

Sa puntong ito, patuloy siyang nagkakaroon ng mga pag-flashback ng mga sandaling ginugol niya kasama si Mila. Mas alam na niya ngayon kaysa dati na si Mila ay gumawa ng matinding pagsisikap upang makasama lang siya.

Sa ikalabing-isang umaga, si Gerald ay naupo sa tabing-dagat na natigilan, hindi sigurado kung ano pa ang magagawa niya upang hanapin ang barko.

Sa kanyang pagpapatuloy sa pag-rape ng kanyang utak, nagsimulang mag-ring ang kanyang telepono. Ito ay isang tawag mula kay Jessica.

"Magandang umaga, kapatid!"

Narinig ang boses nito, hindi mapigilan n