Kasalukuyang nakatayo si Donoghue sa tuktok ng isang burol habang humihinga nang malalim. Tiningnan niya ang napakalawak na lupain sa kaniyang harapan na para bang bumabalik siya sa isang bagong mundo.

Kahit na nasa kalahating araw lang siyang nakulong sa purgatoryo, masyado pa ring matindi at hindi maiimagine ng kahit na sino ang sakit at pagdurusa na kaniyang naramdaman.

Hindi niya kailanman naisip na makakawala pa siya sa lugar na iyon. Inakala rin ni Chester na hindi na siya makakabalik pa