Ponto de Vista de Mia
O apartamento cheirava a algo familiar. A lavanda do difusor que eu tinha deixado ligado na sala. O doce tênue e teimoso dos biscoitos que Alexander tinha assado na semana passada, queimados nas bordas, ainda impregnado de alguma forma nas paredes da cozinha. O calor lanoso e animal que significava Gas.
Fiquei parada na porta e deixei o cheiro me envolver.
Alexander passou primeiro. — A gente voltou PRA CASA! — ele anunciou. — A GENTE VOLTOU PRA CASA E O PAPAI ESTÁ VIVO!