Pagkatapos niyang tumakbo ng matagal, nakarating na rin sa wakas si Gerald sa Thousand Sand Ridge. Pagdating niya doon, mabilis niyang nalaman kung bakit ganoon ang pangalan ng lugar. Hindi bababa sa ilang libong sand dunes ang nagsasapawan sa isa't isa kaya ito ang dahilan kung bakit ganito ang tawag sa lugar na ito. Gayunpaman, sinuri niya ang paligid ng ilang beses ngunit hindi pa rin niya mahanap ang sinaunang balon na binanggit ng Master of the Desert. Pagkatapos maglakad-lakad ng kaunti, bigla siyang nakaamoy ng kakaibang amoy na nag-udyok sa kanya na tumingin sa ibaba. Nakita niya sa kanyang paanan ang isang pool ng dugo! Sinuri niya ito at nakita niyang may bakas ng dark green ang dugo. Sapat na iyon para masabi na mula sa halimaw ang dugo na iyon. Hindi nag-react si Capra Nanny kahit na hinagis sa kanya ni Gerald ang Dawnbreaker, ngunit sigurado si Gerald na matagumpay niyang nasugatan ang halimaw at ito ang dahilan kung bakit nasaktan ito. Kahit malakas pa ang depen

"Malalaman natin ito kung itutulak natin ito pabukas, hindi ba?" Sabi ni Meredith. “Oo nga. Umatras kayo ng kaunti kapag ginawa ko ito!" Sabi ni Gerald sabay tango. Base sa maraming mga istorya na narinig ng kanyang lolo mula sa iba't ibang panig ng mundo, madalas na matatagpuan ang mga kayamanan sa mga nakatagong lugar na binabantayan ng mga kakaibang hayop o halimaw. Ang imahe ng araw mismo ay natuklasan ng mga ninuno ng kanyang pamilya sa loob ng isang kweba na matatagpuan sa masukal na kagubatan. Binantayan ito noon ng isang malaking puting unggoy na kumakain ng tao at marami sa kanyang mga ninuno ang namatay bago sila naging matagumpay na makuha ang imahe ng araw. Dahil nandito na rin si Gerald, pwede na rin siyang pumasok at tingnan. Sinabihan ni Gerald ang mga babae na umatras kanina dahil sa sobrang bigat ng gate na gawa sa bato at alam niyang kailangan niyang gamitin ang kanyang inner strength para mabuksan ito. Natatakot siya na baka masaktan sila kung masyado silan

Binalot ng alikabok sa mukha ni Gerald kaya parehong naglakad si Meredith at Giya papunta sa kanya nang mawala na ang alikabok, bago sila sumulip din sa loob ng kahon. Sa loob, nakita nila na natatakpan ng alikabok ang isang mahaba na espada. Kahit na makapal ang alikabok, hindi iyon sapat para itago ang makinang na espada. Sa katunayan, napakakinang nito na naramdaman nilang tatlo na ang mga taong nakakita nito mula sa malayo ay kikilabutan sa kanilang mga gulugod kapag nakita nila ang ningning ng espada. "...Kahit na libu-libong taong gulang na ang espada, mukhang matalas pa rin ito!" sabi ni Meredith habang pilit niyang binubuhat ang espada. Hindi interesado si Giya sa espada kaya bumalik na lang siya para tingnan ang mga mural. “Ma-mabigat…!” Sabi ni Meredith habang patuloy niyang sinusubukang iangat ang espada. Nararamdaman niya na parang nakadikit sa ilalim ng kahon ng bato ang espada. "Susubukan ko!" sabi ni Gerald habang kinukuha niya ang espada. Gumamit siya ng kaun

“Ituturing ko na ‘Oo’ ang katahimikan mo! Susubukan ko na siyang mapa-sakin mula bukas!" sabi ni Meredith. “...Fine,” malambing na sinabi ni Giya. Huminga siya ng malalim at muli niyang ipinaalala sa kanyang sarili na si Gerald ang taong mahal niya. Ano naman kung kamukha niya si Xadrian? Hindi pa rin siya si Gerald kahit na ibaliktad pa ang mundo. Kung gusto talaga ni Meredith si Xadrian, alam ni Giya na wala siyang karapatan na pigilan siya na ituloy ang bagay na magpapasaya sa kanya. ‘Hindi ka pwedeng maging selfish, Giya!’ Sinusubukan ni Giya na aliwin ang kanyang sarili. Ang dalawang babae ay hindi nakatulog ng kahit isang beses sa gabing iyon dahil abala sila sa kanilang sariling mga alalahanin. Kinaumagahan, nag-iimpake na ang lahat at naghahanda na silang umalis nang biglang lumapit si Meredith kay Gerald at sinabing, “Nauuhaw ka ba, Xadrian? May dala akong tubig kung gusto mo ito!" Nang marinig iyon, patagilid na tumingin si Gerald kay Giya at bigla niyang napans

Kabisado na ni Gerald ang mapa.Kaya hindi magiging mahirap para kay Gerald na hanapin ang eternal coffin.Malakas ang kutob ni Gerald na may mas malaking sikreto na nakatago tungkol sa eternal coffin.Ang mundong ito ay hindi kasing simple ng inaakala niya.Naramdaman ni Gerald na kakaiba ang lahat lalo na pagkatapos niyang makita ang mga mural na iyon.Paano niya ito mailalarawan?Para bang may dalawang kamay na pasikretong minamanipula ang lahat sa dilim.Napakadelikado na ng nangyari sa disyerto at magiging mas delikado kapag nakapunta siya sa labas ng disyerto.Syempre, hindi isinapuso ni Gerald ang ilan sa mga halimaw na nakatagpo niya.Habang papalapit na ang gabi, narating na ni Gerald ang pinaka-malayong bahagi ng outlands.Nakarating siya sa isang lugar na tinatawag na Ullerwood.Hindi kulay dilaw ang buhangin dito ngunit sa halip, ito ay napuno ng itim na buhangin.Bukod pa dito, ang hangin ay napakalakas dito na kaya nitong tangayin ang isang tao.'Kakaiba ito.