Pero hindi napansin ni Chas na hindi manlang nagpapanic si Darryl sa mga sandaling ito. At sa halip ay pinanatili lang nito ang ngiti sa kaniyang mukha.Gustong matawa ni Darryl sa mga sandaling ito. Kung nagkataon nga naman! Inaalala ni Darryl kung paano niya matatawagan si Jade pero sa hindi inaasahang pangyayari ay nagawa nitong tawagan si Chas. “Hey, Jade. Ano po ang maitutulong ko sa iyo?” magalang na sinabi ni Chas. “Well, hindi pa rin tapos ang autoshow pero mayroon na tayong problema ngayong araw.” Kahit na nagmula si Chas sa isang prominenteng pamilya, hanggang sa Rich Cloud City lang ang kayang abutin ng kanilang impluwensya. Habang si Jade naman ay isang kilalang negosyante sa Mistloren, ilang taon na rin siyang nakilala rito. Kaya hindi sila magkalevel sa totoo lang, ito ang dahilan kung bakit naging magalang si Chas kay Jade. “May problema?” Simangot ni Jade sa kabilang linya. “Ano ang naging problema?” Nasabik nang husto ang mga tao nang marinig nila ang pangal

“Siya si Darryl?” Naging popular na ang pangalan ni Darryl noong mga nakalipas na taon. Siguradong narinig na siya ng kahit na sino sa siyam na kontinente sa mga sandaling ito.Dito na naconfuse ang mga tao sa paligid, nabablangko nilang tinitigan si Darryl sa sobrang gulat. “Mukhang siya nga talaga si Darryl—kaya pala ganoon na lang siya kaconfident kanina. Nagawa siyang tawagin maging ng Iron Lady bulang Daddy.” Pagkatapos ng ilang segundo, agad na nanginig ang boses ni Chas. Nagpakita ito ng bagsak na itsura habang nagmamakaawa sa harapan ni Jade. “Nagkamali ako, Jade—" “Wala ka nang dapat pang sabihin. Kanselado na ang kontrata namin sa inyo, mula ngayon ay wala na tayong collaboration sa auto show na ito.” Hindi na nagawa pang magisip ni Jade sa kung ano anong bagay nang dahil sa galit na kaniyang nararamdaman. “Tatawagan ka ng assistant ko mamaya para asikasuhin ang rescind ng ating contract.” “Wala na.” Nanginig ang buong katawan ni Chas na halos bumagsak na sa lupa

“Haha!” Nakarinig siya ng isang buong pusong tawa mula sa labas ng kaniyang kuwarto nang maihanda niya ang pagkain. Nakangiting pumasok si Donoghue sa kaniyang kuwarto habang sinasabi na, “Nandito na ako maganda kong binibini.” Mmm? Napangiti nang husto si Donoghue nang makita niya ang lamesang puno ng wine at pagkain pagpasok niya sa kuwarto—natigilan din siya rito. “Ano ang nangyayari? Bakit narapakarami ng mga pagkain dito?” “Kamahalan!” Pilit na ngumiti rito si Yumi. Naglakad siya palapit para hilahin ang isang upuan para kay Donoghue. “Kamahalan, ipinaghanda ko po kayo ng pagkain ngayon gabi. Batid ko po na pagod kayo sa buong araw na pamamahala sa kontinente kaya naisipan ko pong magluto ng pagkain at maghanda ng ilang inumin para sa iyo.” Nagpakita si Yumi ng takot sa kaniyang mukha si Yumi sa mga sandaling ito. “Napagisip isip ko po ang mga sinabi ninyo kaninang umaga at narealize ko po na tama nga po kayo. Kaya napagdesisyunan ko na pong manatili sa palasyong ito

Nabigo ang kanilang plano. Nang makita ni Donoghue si Susan, malademonyong kumislap ang kaniyang mga mata habang nanlalamig na sinasabing, “Magkasabwat kayong dalawa tama? Ang lakas ng loob mo!” Kilala sa pagiging tuso at walang awa si Donoghue. Agad niyang naintindihan ang lahat, alam niya na parte si Susan ng tangkang pagpatay sa kaniya ngayong gabi. Walang lakas ng loob si Yumi na gawin ito nang magisa. “Ako—” Nabahala rito si Susan. Bahagyang naghiwalay ang mapupula niyang mga labi pero hindi siya makapagsalita ng kahit na ano. Slap! Wala nang gana si Donoghue ngayon na makipagusap kaya agad siyang naglakad paabante para biglang sampalin si Susan. Ginamit niya ang buo niyang lakas para sa sampal na iyon. Sumigaw at nanginig si Susan bago siya bumagsak sa lupa. Tinakpan niya ang kaniyang mukha gamit ang kaniyang mga kamay habang naiinis na tinitingnan si Donoghue.“Wala akong oras sa iyong hayop ka. Lumakas na ang loob mo kaya nagawa mo nang pagplanuhan ang pagpatay s

Nagngitngit ang mga ngipin ni Ambrose nang maisip niya kung ano ang mga nangyayari. Dito na niya binunot ang dala niyang patalim. Hindi na siya nagdalawang isip pa riot. Agad niyang hinawakan nang mahigpit ang patalim at agad na hiniwa ang kaniyang hita gamit ito—dito na sumirit ang sariwang dugo mula sa kaniyang sugat. Hiss! Napabuntong hininga si Ambrose nang maramdaman niya ang matinding sakit mula sa kaniyan ghiwa, mas gising na siya sa mga sandaling ito. Wala na siyang magagawa pa. Natatakot siya na baka madala siya sa ginagawa ni Eira, kaya naisip niya ang paraang ito para mapanatiling gising ang kaniyang isip.“Kuya Ambrose!” Mahigpit na niyakap ni Eira si Ambrose, parang nakaecstasy na ang mga mata nito nang makita ito ni Ambrose. Umihip ng maligamgam na hangin si Eira kay Ambrose, dito na nangati ang kaniyang tainga na hindi nakapagpakumportable sa kaniyang pakiramdam.“Kumapit ka lang Eira. Matatapos din iyan.” Nagngitngit ang mga ngipin ni Ambrose, parang hindi n