Hindi nasiyahan si Arianne na kailangang mag-business trip si Mark ngayong holiday season. Gayunpaman, alam niyang wala siyang pagpipilian batay sa kanyang reaksyon. Mukhang medyo seryoso ang problema.Pagkaalis ni Mark ay nainis si Arianne sa bahay. Dahil wala nang magandang gawin, nagpasya siyang bisitahin ang White Water Bay Villa kasama si Smore.Si Tiffany ay naging isang sopa patatas sa puntong iyon. Siya ay nanirahan sa bahay nang maginhawa, naghihintay na ihain ang kanyang pagkain at inumin nang walang pakialam sa mundo.Inayos na ni Jackson ang lahat. Si Summer ang mag-aalaga kay Tiffany sa ngalan niya kapag kailangan niyang bumalik sa trabaho. Ipagpapatuloy niya ang pag-aalaga sa kanya pagbalik niya mula sa trabaho. Noong una, gusto niyang kumuha ng dalawang yaya ngunit tinanggihan ni Summer ang kanyang ideya. Sinabi ni Summer na hindi niya hilig na alagaan ng mga tagalabas si Tiffany at sa halip ay nag-alok siya ng tulong dahil may oras siya.Parang heaven kay Smore ang

Lalong humigpit ang hawak ni Mark sa kanya. “Halika na.”"Hindi ko alam kung paano," sagot niya, na parang tulala.Hinipan niya ng mahina ang tenga niya. “Sabihin, 'Magandang gabi, honey'. Halika.”Naririnig ni Arianne ang malakas na pagtibok ng kanyang puso. Ibinuka niya ang kanyang mga labi at pansamantalang sinabi, "Good night... honey?"Hindi naman coaxing, cute, or girly ang boses niya kaya hindi nasiyahan si Mark. “Mas matamis siguro ang boses mo kapag nagpapa-cute ka, understand? Marahil... dapat ko bang turuan ka?" Nang matapos siyang magsalita ay nagsimulang gumala ang kamay nito ng malikot sa katawan niya.Naramdaman niya ang paghinga niya sa lalamunan niya. "Bigyan mo ako ng isang gabi para pag-isipan ito. Mag usap tayo bukas."Hindi na nagpatuloy si Mark. Marahil, pagod na pagod siya. Ang kanyang hininga ay unti-unting humina, at siya ay tumigil sa paggalaw....Kinaumagahan, natulala si Arianne. Pagmulat pa lang ng mata niya ay sinalubong niya ang matinding titig n

Natural, hindi tumutol si Mr. Yaleman na isama si Robin dahil kay Arianne. Siya ay likas na kuripot at bihirang isama ang kanyang mga empleyado o kliyente para kumain. Gayunpaman, ngayon, dinala niya sila sa isang mamahaling restaurant. Tila wala siyang pakialam sa pera na dapat niyang gastusin habang siya ay masayang tumatawa. Hindi ito nakakagulat. Pagkatapos ng lahat, kasama ang isang taga-disenyo na tulad ni Sylvain na nakasakay, ang mga mayayamang kliyente ay dadagsa sa kumpanya at kikita siya ng pera. Ang mga mayayamang kliyenteng iyon ay kikita siya ng mas maraming pera kaysa magtrabaho sa ilang kumpanya. Nagiging bukas-palad siya dahil alam niyang makakatanggap siya ng malaking pagbabalik.Pagdating nila sa restaurant, mataktikang nagbuhos ng tubig si Robin para sa lahat. Alam niya na siya ay higit pa sa isang prop dito. Ang pinakamaliit na magagawa niya ay maging kapaki-pakinabang.Napatingin si Mr. Yaleman kina Sylvain at Arianne. Habang tinitignan niya ang mga ito ay mas l

Sa pagtatapos ng araw, si Sylvain ay isang nangungunang fashion designer. Nagkaroon sila ng maliliit na pag-uusap sa paglalakbay na nagbigay inspirasyon kay Arianne. Sa huli, naramdaman niyang hindi masamang ideya ang pagpapauwi sa kanya ni Sylvain.Kinawayan siya ni Sylvain nang makarating sila sa labas ng entrance ng Tremont Estate. "Kita tayo bukas."Nagpasalamat siya at mabilis na lumabas ng sasakyan.Nakita ni Mary ang lahat ng ito at humakbang pasulong kasama si Aristotle sa kanyang mga bisig. “Ari, sinong nagpauwi sayo? Hindi iyon ang sasakyan ni Mr. Tremont.”“A colleague,” kaswal na sagot ni Arianne.Lalong natakot si Mary. “Isang kasamahan? Isang lalaki? Maaaring wala akong gaanong karanasan, ngunit pagkatapos magtrabaho para sa Tremonts sa loob ng maraming taon, masasabi ko kung gaano kamahal ang kotse na iyon. Sinong kasamahan mo ang posibleng magmaneho ng ganoon kamahal na kotse? Isang tingin sa kulay na iyon, at masasabi mo lang kung gaano siya hindi mapagkakatiwalaa

Ang unang katwiran na pumasok sa isip ni Arianne ay si Sylvain ay nakatira sa isang kalapit na kapitbahayan, na magiging isang makatwirang paliwanag na hindi humingi ng karagdagang pansin. Dahil medyo nakakaabala si Arianne sa pasulong at pag-bid sa kanya ng magandang umaga, nagpasya siyang tumalikod at umalis sa lugar sa pamamagitan ng ibang ruta.Biglang ibinaba ni Sylvain ang bintana ng sasakyan at kumaway sa kanya. “Umaga, Sunshine! Nagtatrabaho tayo sa parehong lugar, hindi ba? Maaari kitang tulungan.”Hindi nakuha ni Arianne ang kanyang ekspresyon mula sa kanyang kinatatayuan sa kabilang kalye, ngunit nagawa pa rin niyang itapon siya. Bakit pakiramdam niya ay narito ang lalaking ito na gumagawa ng mga batayan sa hindi maarok na layunin?Natural, ang pagbati ni Sylvain ay naging imposible na magkunwaring hindi siya nakikita. Hindi mapakali, pumasok siya sa kotse niya at nagtanong, "Bakit ka nandito?"Pinapantayan siya ni Sylvain ng isang misteryoso, makahulugang ngiti. “Ano an