At ganun na lang, wala siya pera at walang paraan para makipag-usap sa labas, siya ay nagmakaawa para sa pagkain habang nasa daan. Kalahating buwan na ang nakalipas bago siya bumalik sa bahay bakasyunan ni Alex.Si Jane ay isang babaeng simple kung mag-isip. Hindi siya umasa na si Alex ay nandito pa din. Pagkatapos ng lahat, kalahating buwan na ang nakalipas. Baka bumalik na siya sa Kidon City kasama ang totoo niyang kasintahan, tama? Bukod kay Sabrina at ang ilang mga kaibigan ni Sabrina, wala na siyang ibang kakilala sa South City. Bumalik siya dito dahil kilala siya ng mga katulong. Ang gusto niya lang ay makahiram ng pera sa kanila, at magpalit ng malinis na damit, tapos hahanap na siya ng lugar para makapagpahinga sa gabi, at kalaunan, makahanap ng trabaho.Kung sila ay matulungin, baka dalhan siya nito ng ilan sa mga damit niya. Siya ay umalis sa gitna ng galit niya, at wala man lang siya dinala kahit ano. Si Jane ay nakakaawang tumingin sa loob, umaasa na may katulong na lalab

"Pero siguraduhin niyo na hindi kayo mag-iiwan ng kahit anong bakas!" Walang awang sinabi ni Lily."Madam Parker, ang bayad...""Sampung milyong dolyar!""Madam Parker, lima kami sa grupo, tig-dadalawang milyon lang ang makukuha namin. Sa presyong ito gusto mo na...Mas okay kung sampung milyon bawat isa!""Gusto niyo ng limampung milyong dolyar?" Hindi makapaniwalang tanong ni Lily."Madam Parker, kahit na limang daang milyong dolyar pa yan, wala naman yan sayo. Paano pa ang limampung milyon..."Tumingin nang masama si Lily sa babaeng nakabaluktot sa lupa sa isang bunton. "Limang daang milyon! Limang daang milyong dolyar para maalis na ang maruming p*kpok na tulad niya!"Matapos na tumigil, siya ay naging determinado. "Sige, limang daang milyon na! Wag kayong mag-iiwan ng kahit anong bakas!"Matapos na ibaba ang tawag, tinapakan ni Lily ang pisngi ni Jane. "Limang daang milyong dolyar! Ikaw malandi ka! Ginastusan mo ako ng limang daang milyon!"Si Jane ay hindi na pumalag pa.

Sumampa siya sa likod ng lalaki at mahinang sinabi. "Wa...wala akong bahay, simula pa nung bata ako. Marami akong ginawang kasalanan sa nakaraan. Sir, niligtas mo ako. Kung ayos lang sayo, mananatili ako sa bahay niyo at tutulungan kitang alagaan ang nanay mo. Kapag lumakas na ulit ang katawan ko, aalis na ako ng bundok at hahanap ako ng trabaho para mabayaran ko ang kabaitan mo."Mabait na ngumiti ang lalaki. "Sige."At ganun na lang, si Jane ay nailigtas ng isang lalaking nasa kalagitnaan na ang edad sa kabundukan. Minsan, pakiramdam niya ay malupit ang kapalaran sa kanya, pero siya ay nakaligtas pa rin. Muntik na siyang mamatay nang maraming beses, pero sa bawat pagkakataon, siya ay naliligtas. Sa hinaharap, hindi na siya aasa sa kahit sino, siya ay magtatrabaho gamit ang dalawa niyang kamay. Hindi niya gustong maging mayaman o makapangyarihan, magiging masaya na siya basta malagyan niya ng laman ang tiyan niya.Nung gabing yun, si Jane ay nakaupo sa bahay na bato sa ilalim ng ma

Pinagsisihan niya nang sobra ang mga sinabi niya, halos makagat niya na ang kanyang dila. Siya ay nagsasalita lang galing sa anggulo ng Poole family na nalimutan niyang pagdugtungin ang relasyon ng mga karakter na naroon. Sa sandaling ito, agad na naalala ni Ryan na si Tita Sabrina, Yvonne, at Ruth ay matalik na kaibigan sa pansamantala niyang tita.Inamin niya nang medyo nauutal. "Ang...ang babaeng yun, siya...siya ay nagpapakasaya lang sa labas."Tinanong ulit ni Sabrina, "Siya ba ay ikakasal na sa tito mo?""H...hindi.""Ilang taon ba silang hindi nagkakitaan!""Halos...halos sampung taon..."Hindi napigilan ni Sabrina ang sarili niya at suminghal. "Kung ganon paano mo naging tita ang babaeng yun! Sagutin mo ako!"Si Ryan ay nautal sa ilalim ng pang-iipit sa kanya. "Tita...Tita Sabrina, kalasanan ko ito lahat. Simula ngayon, ako na ang bahala sa paghanap sa tita ko, sa totoong tita ko. At ako na ang bahala sa pagbabantay sa tita na kakauwi lang. Kaya...kaya kong pagbayaran an

“Naging sakim kasi ako… sakanya naman talaga yung pera na yun…”“Pero sinaktan ka niya, at ginusto ka pa niyang patayin?!”“Oo, kung hindi lang ako niligtas ng isang nag magandang loob na lalaki, baka namatay na ako kagabi.”“T*ng*n*!” Galit na galit si Sabrina.“Okay lang ako, Sabrina! Busog na busog nga ako eh. Dalawang linggo na kasi kitang hindi nakakausap kaya ako napatawag. Kakamustahin lang sana kita at itatanong kung anong nangyari sa ospital.”“Okay lang ako at naayos na yung problema. Nasaan ka? Susunduin kita.”“Hindi, wag na. Uhm…. si Mr. Poole, hindi niya na ba pinapapabayad yung utang ko?” Nag aalalang tanong ni Jane. Nang arinig yun ni Alex, uli niyang inagaw ang phone ni Sabrina, “Jane, nasaan ka? Sabihin mo sa akin! Susundin kita! Makinig ka sa akin. Tanga-tanga ka kaya hindi o kakayanin jan! Bumalik ka na! Bumalik ka na sa akin!” “A…anong sabi mo?” Hindi makapaniwalang tanong ni Jane. “Bumalik ka na!” Sa tono ni Alex ay para bang inuutusan niya si Jane, p