“Elliot, wala naman akong hinihiling masyado,” sabi ni Nathan. Nakikita niyang unti- unti nang tinatanggap ni Elliot ang modelo ng realidad na isinumite niya. "Malaki ang kinikita mo sa isang taon. Paano mo magagastos lahat?! Hayaan mo kaming mag kapatid mo na tumulong sa iyo na gumastos. Huwag kang mag- alala. Alam kong mahalaga ang mukha mo sa iyo. Kaya nating panatilihing pribado ang relasyon ng mag- ama. Basta bibigyan mo ako ng sapat na pera kada buwan, pangako hindi kita guguluhin sa hinaharap."Ang mapanganib na mga mata ng agila ni Elliot ay nakatitig sa matakaw na matandang geezer sa kanyang harapan.Hindi pa sila nakakagawa ng paternity test. Bago niya makuha ang mga resulta ng pagsusulit, hindi niya kailanman kikilalanin ang matandang geezer na ito bilang kanyang ama."Ang lakas ng loob ng matandang bastardong ‘to na humiling nga mga ganong baay sa akin?!" Napaisip si Elliot."Magkano ang sapat na pera?" malamig ang boses niya. Pinigilan niya ang pagkasuklam na namumuo s

"Hindi ako sigurado kung lasing ako." Pinunasan niya ang masakit na templo gamit ang kanyang mga daliri.Talagang hinihiling niya na lasing siya! Kung lasing siya, hindi niya maaalala ang nangyari ngayong gabi kinabukasan."Mukhang napakarami mo ng isang baso," sabi ni Avery. "Higa ka. Ipapagawa kita ni Mrs. Scarlet ng isang bowl ng hangover soup. Inumin mo bago matulog."Pumayag siya sa hiling niya at in-end ang tawag.Makalipas ang halos kalahating oras, dumating si Mrs. Scarlet ng isang mangkok ng sour plum na sopas.Nakahiga si Elliot sa kama, at ganoon pa rin ang suot niya. Nakapikit ang kanyang mga mata. Isang bedside lamp lang ang nakabukas sa kwarto, at medyo madilim.Hindi sigurado si Mrs. Scarlet kung tulog siya kaya tumayo siya sa may pintuan ng kwarto.Pagkatapos ay narinig niya ang malalim nitong boses, "Pasok."Binuksan niya ang kanyang mga mata at umayos ng upo.Inihain ni Mrs. Scarlet ang sour plum na sopas. Hindi sinasadya, nasulyapan niya ang madilim na pulan

"Well, hangga't hindi mo sasabihin kay Miss Tate na nandito ka na, hindi siya pupunta para tanungin ako tungkol dito, hindi ba?" maingat na sabi ng kinauukulan.Hindi makahanap ng isyu si Elliot sa sinabi niya.Samantala, nasa bahay nina Tammy sina Avery at Robert. Naroon sila upang makasama si Tammy, at dahil iyon ang oras ng buwan, medyo masama ang pakiramdam ni Tammy. Ang isa pang dahilan ni Avery sa pagbisita kay Tammy ay para malaman niya kung sino ang kainuman ni Elliot."Lasing si Elliot?" Hindi pwede! Hindi ko pa siya nakitang lasing dati!" Parang medyo excited si Jun pagkarinig sa sinabi ni Avery. "Kilala ko ang karamihan sa mga kaibigan ni Elliot, pero hindi ko narinig na nakikipagkaibigan pala siya kagabi!"Pinaglalaruan ni Tammy si Robert at sinabing, "Avery, maaaring nagsinungaling si Elliot sa iyo, o si Jun ay hindi gaanong malapit kay Elliot gaya ng iniisip niya.""Sabay na tayo sa pangalawa!" Agad na sabi ni Jun. "Mas gugustuhin kong aminin na hindi ko siya gaanong ka-

Tinawag ni Avery Video si Jun sa apat sa hapon, at nang matanggap ni Jun ang kanyang tawag sa telepono, agad niyang napagtanto na may mali."Ano ang mali?" Hindi komportable si Jun na ang target ng kanyang malamig na sulyap, at naramdaman niya na lumaki ang kanyang likuran na may pawis. "May sinabi ba sa iyo si Tammy? Hindi ba ako maganda?"Sinabi ni Elliot sa iyo?" Bahagyang nagulat si Avery."Yeah! Ano ang eksaktong sinabi sa iyo ni Tammy? Paano ko ito dapat ayusin kung hindi mo sasabihin sa akin?" Tanong niya."Bakit mo pinapanatili ang sulat ng pag -ibig na isinulat mo para sa isang kaklase sa isang kahon? Hindi lamang hindi mo ito sinira, ngunit pinanatili mo rin ang numero ng batang babae na iyon sa iyong listahan ng contact. Kapag eksaktong ikaw ay dalawa na nagpaplano na magsimulang makipag -date muli?" Tinanong sa kanya ni Avery ang lahat ng mga katanungan na hindi tinanong ni Tammy."Huh? Ano ang pinag -uusapan mo? Hindi ko maintindihan, maaari mo ba akong bigyan ng ilang mga

Nagmungkahi siya ng solusyon. "Pagkatapos ay lumipat sa isang mas malaking mansyon."“Nasanay na kami ng mga bata sa lugar na ito, kaya ayaw na naming umalis,” sabi ni Avery na may pagbibitiw. " Panatilihin lamang ang iyong pagnanais na mamili! Alam kong mayaman ka, pero ang pera ay magagamit para maiangat ang ating personal na buhay, at magagamit din ito sa kabutihan. Maaari kang magbigay ng donasyon sa mahihirap na komunidad sa kabundukan o sa hindi -mga organisasyong kumikita.""Ginagawa ko rin lahat yan." Humakbang siya pabalik sa trunk at naglabas ng higit pang mga kahon. "Ibinili kita ng alahas. Alam kong iniisip mo na masyadong mahirap isuot ang mga ito, ngunit gusto ko ang mga ito sa iyo."Binuksan niya ang kahon at nakita niya ang maraming maliliit na kahon."Elliot, wala ka bang laman sa mga tindahan?""Hindi ko ginawa," sabi niya. "Hindi ko binili ang mga hindi maganda."Walang magawa si Avery. Alam niyang dapat siyang maging masaya na makatanggap ng gayong mga regalo, nguni