Napasinghal na lang ang hindi makapaniwalang si Lillian sa mga sandaling ito. “Mukha bang pinagsisisihan ko ang pagsama sa isang manyak na katulad mo?” Habang iniisip ang bagay na ito, nakarinig si Lillian ng nagbubuzz na ingay sa kaniyang likuran. Mabilis na napaharap sa kaniyang likuran si Lillian at kaagad na napuno ng takot nang makita niya ang pinagmumulan ng ingay. Isang pugad ng mga bubuyog ang biglang lumabas mula sa napakaraming bulaklak na naglalaman ng mga bubuyog na kasing laki ng kamao na mayroon ang isang pangkaraniwang tao. Nanlalamig na nagliwanag ang katawan ng mga bubuyog na siguradong makakapagpanginig sa sinumang makakakita sa mga ito. Siguradong magiging mahirap maimagine kung gaano kasakit ang matusok ng kahit isa sa mga bubuyog na ito.Nang marinig ni Darryl ang mga natatakot na sigaw ni Lillian, napatigil siya sa kaniyang paglalakad at tumingin kay Lillian para ipakita ang nanloloko niyang mga ngiti.Nang makita niya ang paglipad sa paligid ng mga bubuyog sa p

Pero kasalukuyan nang nasa limit ang kaniyang internal energy habang sinusubukang protektahan ang kaniyang katawan mula sa nakalalasong hamog. Siguradong mamamatay siya sa sandaling tanggihan niya ang inaalok na suhestiyon ni Darryl. Nanginig ang buong katawan ni Lillian nang maisip niya ang tungkol sa pagkamatay at pagkaagnas ng kaniyang katawan sa lugar na ito nang dahil sa tapang ng nakalalasong hamog sa paligid, kahit nagawa niyang magmatigas, wala pa rin siyang nagawa kundi tanggapin ang katotohanan. Nagdadalawang isip itong kumagat sa kaniyang mga labi habang naglalakad papunta kay Darryl para makishare sa suot nitong balat ng hayop.“Napakabango pala nito,” isip ni Darryl habang inaatake ng matamis na amoy ni Lillian ang kaniyang pangamoy na halos makapagpabangag sa kaniyang isipan. Naglibot ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa katabi niyang si Lillian. Inaamin niya sa kaniyang sarili na malapit nang maging perpekto ang hubog ng katawan nito kaya kaagad na naging kakaiba

Malaki ang ngiti ni Darryl nang makita niya ang ekspresyon ng mukha ni Otis at ng iba pa. “Hindi dapat hamakin ng isang tao ang iba, pero dapat siyang maging alerto sa mga maaarig dalhing panganib sa kaniya ng ibang tao.”‘Nagtangkang magmatapang ng duming ito sa harap natin?’ Naisip ni Otis habang nakatitig sa lalaki. Dali-dali niyang hinanap ang antidote sa akniyangbulsa. Nalaman na ni Otis ang lahat. Hindi na mahalaga kung paano iyon nalaman ni Darryl; kailangan lang nilang kunin ang pangontra at direktang turuan ng leksyon si Darryl. Kung tutuusin ay wala nang punto kung aarte sila na parang inosente kung lumabas na ang katotohanan. Nang makapagdesisyon ay ayaw nang mag-aksaya pa ng oras ni Otis, inabot nito ang pangontra sa ibang miyambro. Mabilis nila itong ininom. Nagulat si Otis dahil ams lalong lumala ang kaniyang sitwayon. Kaagad na naubos ang kaniyang lakas at makalipas lang ang ilang segundo ay wala sa kanila ang makatayo ng maayos.“Anong pinainom mo sa amin?” Sigaw ni O

Nagdalawang isip umalis si Lilian. Kung sabagay, inabot ng mahigit isang buwan ang preparasyon para makarating sila roon. Mukhang sayang lang kung maaga silang aalis sa kaniyang paglalakbay, pero alam nilang wala siyang ibang pagpipilian. Nawawasak na ang kanilang teknolohiya at mga kagamitan, pagod na pagod na rin sila. Kung magpapatuloy sila ay magreresulta ito sa kanilang pagkamatay.Nagliwanag si Darryl sa mga salita nito. “Magaling, pinlano kong umalis sa lugar na ito. Magkaisa tayo para alagaan ang isa’t isa.”Gumaan ang pakiramdam ni Darryl dahil natauhan si Lillian. Iiwan niya ang mga ito kung magpapatu,oy siya sa kaniyang paglalakbay.“Whatever.” Walang pasensyang sagot ni Lillia. Sa loob ng kalahating segundo ay gusto nitong tanggihan ang alok ng babae. Masyadong mapanlinlang ang lalaking ito para panatilihin sa paligid, ang pinakamahalaga ay desperado na siyang alisin ito dahil sa nakakahiyang nangyari sa pagitan nila. Ngunit lubhang mapanganib ang lugar, at maaaring ang

Hindi ito tinanggap nit Adenoid, sa halip ay inusog niya ito pabalik sa babae. Nakangiti itong nagsalita. “Ms. Willis, alam ninyong hindi puro pera ang nasa isip ko. Hayaan mong maging babae kita at mawawala ang iyong utang. Kapag kasama mo ako ay mamumuhay ka bilang mayaman nang walang inaalala.Nairita si Lillan sa mga salita ng lalaki, pero nanatili pa rin siyang kalmado at nginitian niya pabalik ang lalaki. “Hindi na, salamat.”Dumilin ang ekspresyon ni Adenoid sa naging apgtanggi nito. “Seryoso ako, Lillian. Matagal na nating kilala ang isa’t isa. Alam mob a kung anong nararamdaman ko papra sayo?” Suminghal ito at seryoso ang kaniyang tono nang magpatuloy siya sa pagsasalita. “Tingnan mo, nilagay ng isang magandang babaeng katulad mo ang iyong buhay para pumunta sa mga delikadong lugar kagaya ng Wild Deserted Region. Anong mangyayari kapag nakasalubong mo ang panganib habang naroon ka? Sinasabi ko ito para sa kapakanan mo; hindi ko kayang makita kang patuloy na nahihirapan.”“S